De missie van het Innovatieplatform is om de innovatiekracht van Nederland te versterken zodat ons land in 2010 weer een koploper is in de Europese kenniseconomie. Dat betekent dat Nederland een land moet worden waar volop ruimte is voor excellentie, ambitie en ondernemerschap van mensen en organisaties.
De kern van de werkhypothese is dat Nederland op dit moment haar menselijk en economisch potentieel onderbenut. Het platform wil voorstellen aandragen om dat potentieel maximaal tot ontwikkeling te brengen. Dat raakt een groot aantal onderwerpen en beleidsvelden: het kan gaan om het stimuleren van samenwerking tussen kennisinstellingen en bedrijven, om voorstellen voor vernieuwing van het onderwijs, om bijdragen aan een beter klimaat voor ondernemers en kenniswerkers in ons land, om het vergroten van de innovatiekracht van de publieke sector, om impulsen om de internationale aantrekkingskracht van Nederland op talent te vergroten, enzovoorts.
Het eindresultaat waar het platform naar streeft is dat Nederland in 2010 weer ‘the place to be’ is, een van de broedplaatsen in de wereld waar internationaal talent graag studeert, onderzoek doet en onderneemt. Dat vergt een cultuuromslag in Nederland, een omslag in het denken.
Hoge en realistische verwachtingen
Dat is een grote ambitie. Uit de vragen vanuit het parlement, uit de vele reacties die de leden van het platform de afgelopen maanden hebben ontvangen, uit alle brieven en emails die de postbus van de secretaris deden overstromen en uit de reacties in de media blijkt dat die hoge ambitie wordt onderschreven: er zijn hoge verwachtingen van het Innovatieplatform. Dat is goed en onderstreept nog eens dat er een brede consensus is in de Nederlandse samenleving dat er nieuwe impulsen nodig zijn om Nederland succesvol voor te bereiden op de uitdagingen van de 21ste eeuw. De leden van het platform zijn hiervan zeer doordrongen en bereid -mits onderbouwd met de kracht van argumenten- om de komende jaren een aantal radicale en ingrijpende voorstellen te doen om dat mogelijk te maken.
Tegelijkertijd kan een groep van achttien mensen niet in één keer en niet binnen een jaar de complexe problemen oplossen die in de afgelopen twintig jaar zijn ontstaan in het Nederlandse innovatiesysteem. Het platform is dus geen tovermiddel voor alle kwalen van de kenniseconomie. Het platform zal voornamelijk als een ijsbreker fungeren: het zet een koers uit en breekt door weerbarstige materie heen om ruimte te creëren voor innovatie. Het is daarna aan anderen om van die speelruimte gebruik te maken en om resultaten te boeken.
Visie
Het aanbrengen van veranderingen in het kennis- en innovatiesysteem is een flinke opgave. Dat vraagt in de eerste plaats om een duidelijke visie op de uitdaging waar dit systeem in de 21ste eeuw voor staat. Startend vanuit de Lissabonstrategie is de centrale uitdaging het beter ontwikkelen en benutten van de mogelijkheden van mensen. Innovatie is immers mensenwerk. Het is typisch iets dat gecreëerd wordt door de vernieuwers in alle lagen van organisaties.
Uit deze visie volgt dat de uitdaging is om het kennis- en innovatiesysteem, van het bedrijfsleven tot universiteiten, zodanig te vitaliseren en in te richten dat het ruimte biedt aan en aanzet tot vernieuwing. Deze vitalisering vraagt over de volle breedte van het Nederlandse kennis- en innovatiesysteem om maatregelen. Uitgangspunt bij deze vitalisering is dat het samenspel tussen de verschillende spelers sterk bepalend is voor het uiteindelijke innovatieresultaat. Innoveren vindt plaats in dynamische netwerken waarin de actoren, vanuit hun rollen en verantwoordelijkheden, elkaar steeds meer nodig hebben. Het belang van samenspel wordt verder versterkt door trends als internationalisering en multidisciplinariteit.
