De HBO raad stelt dat Nederland getalenteerde internationale studenten en gastdocenten uit Nederland wegjaagt. Administratieve rompslomp en kosten verbonden aan visa en leges zijn schadelijk voor de economie en het imago van Nederland als kennisland volgens de raad en anderen.
Cynisch gesteld wordt dus een mooi staaltje VOC mentaliteit, van Hogescholen en Universiteiten, door Haagse beleidsmakers in de kiem gesmoord. Het Telegraaf artikel “Kennistopper schrikt hier van dure visa” geeft aan dat de IND zijn handen wast, ze werken kostendekkend.
Wat is het probleem?
“Uit onderzoek van de ACVZ blijkt dat ons land na Engeland niet alleen de hoogste kosten rekent voor visa, studenten mogen in tegenstelling tot andere landen ook veel minder bijverdienen. Ook moeten buitenlandse studenten bij elk wissewasje, zoals een wijziging van studie, opnieuw 433 euro betalen. Voor een student uit Vietnam is dat bijvoorbeeld vier maandsalarissen…wij krijgen steeds vaker signalen dat gastdocenten nauwelijks nog verlenging van hun visum kunnen krijgen terwijl ze na een goede ervaring hier, juist ambassadeurs voor Nederland kunnen worden in eigen land.”
Kosten komen voort uit keuzes van beleid.
Een zichzelf innoverend beschouwende overheid kan kiezen om kennisclusters te faciliëren of faciliteren. Waarbij faciliëren ‘vergemakkelijken’ en faciliteren naast ‘vergemakkelijken’ ook ‘faciliteiten verlenen’ betekent. Het huidige immigratiebeleid is nog steeds ‘recht door zee’ en heeft weinig oog voor het belang van het binnenhalen, binnenhouden en het faciliëren of faciliteren van kennis uit het buitenland.
De administratieve rompslomp en opgeworpen barrières zijn verbijsterend. Geef getalenteerde internationale studenten toch dezelfde rechten als hun Nederlandse collegebankgenoten, wat is het probleem? Voorkom een achtergesteld gevoel en geef getalenteerde internationale gastdocenten, zolang hun werk op prijs gesteld wordt, gewoon een onbeperkt werkvisum gekoppeld aan hun contract. Laat de keuze wie wel / wie geen gastdocent aan de Hogescholen en Universiteiten en richt je als overheid op faciliteren i.p.v. non- faciliëren.
